Menselijke activiteiten bedreigen beschermde diersoorten in Coesewijne Natuurreservaat
15-12-2006 de West 
(Reuzenotter: foto archief Kraaijer)
Otters en vogels in het Coesewijne Natuurreservaat worden – ondanks restricties van Stinasu - bedreigd door mijnbouwactiviteiten, grootschalige houtkap en stroperij, is de conclusie van een achttal studenten, dat van 1 tot 4 december jongstleden is getraind in het observeren van otters en vogels door de ornitoloog Otto Ottema en Kris Gajapersad, student en medewerker bij Conservation International Suriname.
De studenten die afkomstig zijn van de Technologische Faculteit van de Anton de Kom Universiteit van Suriname en het Instituut voor de Opleiding van Leraren, hebben gisteren in de aula van de Technologische Faculteit presentaties gehouden over hun ervaringen. Suleta Monsels gaf een uiteenzetting over de otters. Ze zei, dat de otter over heel Zuid-Amerika een bedreigde diersoort is. Vroeger bestond er een levendige handel in delen van deze dieren. In 1960 en 1967 werden 40.000 otterhuiden geëxporteerd naar de Verenigde Staten en Europa, maar toen de beschermingsorganisaties dat ontdekten, hebben ze officieel geklaagd, waardoor de otter, die voor 15.000 euro werd verkocht, nu 12 euro waard is, wat de handel in otters deed afnemen, aldus Monsels. Volgens haar zijn er 12 soorten otters die in de wereld voorkomen, waarvan de reuzenotter de grootste is en in het Coesewijne Natuurreservaat voorkomt. Ook de neotropische otter komt daar voor. De otters zijn goede zwemmers, hebben zwemvliezen tussen de poten en snorharen, die zeer gevoelig zijn, omdat ze ook in troebel water hun prooi moeten kunnen vinden. Een volwassen mannetje kan 1,8 meter lang worden en een vrouwtje 1,7 meter. Ze leven meestal in groepen van 2 tot 9 (mannetje, vrouwtje en jongen) en eten vis, krabben en af en toe slakken en watervogels. Bij zonsopkomst komen ze hun nest uit, zijn gedurende de dag zeer actief en kruipen bij zonsondergang weer het nest in, dat den wordt genoemd en dat bestaat uit zeven gangen, die eindigen in een kamer voor de hele familie. Ze verzorgen elkaars vacht en zijn heel netjes, want ze deponeren hun uitwerpselen in een latrine, een plek aan de zijkant van hun rustplaats. In dens krijgen ze jongen. Ze communiceren door middel van verschillende geluiden, die verschillen in duur, in-tensiteit en frequentie. De reuzenotter wordt geïdentificeerd via het unieke patroon aan zijn hals. Een reuzenotter is een indicator specie, omdat die een grote habitat nodig heeft (12 tot 32 kilometer). De otters zijn schuw en vrezen mensen. Bij menselijke verstoringen verdwijnen ze snel.
Het grootste probleem is volgens Monsels het verlies van habitat door mijnbouw- en grootschalige houtkapactiviteiten, waardoor erosie ontstaat en de prooidieren van de otter verdwijnen. ,,Als dat zo blijft doorgaan zal er over 20 jaar slechts de helft van de populatie over-blijven,” voorspelt Monsels. Ze zei, dat het lijkt alsof de otters zich verplaatsen naar het Centraal Suriname Natuur Reservaat en dat die daar niet zullen worden gestoord, omdat de binnenlandbewoners niet jagen op otters.
Vogels
Voor wat de vogels betreft hebben de studenten 50 soorten vogels gezien en 27 gehoord. Volgens Johnny Dalfour hebben ze een vogel gezien in het reservaat, die elders niet zo gemakkelijk te zien is. Deze zeldzame vogel genaamd sungrebe of watra en, is het enig lid van de familie van de heliornithidae, dat in het bezochte gebied werd waargenomen.
(Rode Ibis: foto archief Kraaijer)
Dit gegeven maakt volgens de studenten, dat het reservaat extra gekoesterd moet worden en dat strengere maatregelen genomen moeten worden tegen verzamelaars, jagers en vissers. Volgens de student Cerano Ramcharan kan het zijn, dat de vogel alleen in het natuurreservaat te zien is, door de habitat, de vegetatie of het voedsel (slakken, insecten en vissen), dat zo rij-kelijk in de Coesewijnerivier voorkomt. De studenten hebben ook vier papegaaisoorten gezien: de orange winged Amazon, de panted parakeet, de black head parakeet en de golden winged parakeet.
ConclusieDe studenten concludeerden, dat de inspectie van het Coesewijne Natuurreservaat moet worden verbeterd om illegale visserij en jacht tegen te gaan, aangezien het bewijs duidelijk aanwezig was, dat de Coesewijnerivier geweld wordt geweld aan-gedaan door vissers en jagers, ondanks de borden die aangeven dat in het Coesewijnegebied niet mag worden gejaagd. Aan het eind van de presentaties deed de student Devika Narain een beroep op alle andere studenten een steentje bij te dragen aan de daadwerkelijke bescherming van de natuurreservaten. De training is gefinancierd door Conservation International Suriname. In de maand juli laatstleden werd reeds een dergelijke training gehouden in de Kaboeriekreek.
(Bron: http://www.dewestonline.cq-link.sr)
